هدف چیست؟

سیاست را چند سالیست که به چشم یک معامله ی اقتصادی میبینم که در آن همه چیز هست از چک و اعتبار تا دادن امتیاز های مثبت و منفی همکاری کردن با یکی(حتی دشمن)-چه اینکه روزی عراق و افقانستان دوست هستند و روزی دشمن روسیه و چین نیز همین طور اگر سیاست معامله نیست پس چه فرقی بین مسلمان چینی که در خاک و خون قلطیده و مسلمان آلمانی و فرانسوی است اگر دولت فرانسه به مسلمانان کارمندش اجازه ی روزه گرفتن نمیداد همان کاری را میکردیم که با چینی ها کردیم تا سفارتشان را به تخم مرغ نمی بستیم ا سفیر و کاردارشان را احظار نمی کردیم بر سر جایمان نمینشستیم- برای از بین بردن دیگری از دیدگاه من فقط گروهی در این میان بازیچه هستند که باید خود خودشان را نجات بدهند چگونه؟

با تحقیق با بررسی باز هم چگونه ؟
فرض میکنیم کارA کاری مثبت و کار Bکاری منفی باشد نمی خواهم مثال سیاسی بزنم چون تصمیم دارم به شعور خواننده احترام بگذارم حال اگر کسی با تحقیق به این نتیجه برسد که انجام کار B بهتر از انجام کار A است و آن کار اشتباه را انجام بدهد به نظر من با ارزش تر از آن است که چون پدرش A را انتخاب کرده کار درست را انجام بدهد خلاصه اینکه:
بت پبرستی با شناخت را به خدا پرستی بدون شناخت و از روی تقلید ترجیح میدهم
دوستانی که به کاندیدایی ایراد میگرفتند که چرا 20 سال است با فلانی دیدار نکرده و یا اینکه به فلانی رای میدهیم چون اقا گفته
باید خود را از این بند رها کنند حتی اگر اشتباه میکنند خودشان انتخاب کنند در پاسخ به دوستی که چندی پیش تر و پس از اعترافات آقایان ابطحی و عطریانفر به من پیشنهاد توبه میدادگفتم اول اینکه من به خواست خودم این روش را انتخاب کرده ام نه اینکه چون پدرم این راه را رفته باشد و دیگر اینکه حتی اگر اشتبا کنم دارم چون بر خلاف جریان آب شنا میکنم برایم لذت بخش است و به خودم هم افتخار میکنم.
دوست ندارم مسائل انتخابات را به سادگی ببینم
روند پیچیده ای بر آن سایه افکنده

1برای اولین با ر در تاریخ ایران مناظرات انتخاباتی صورت میگیرد ان هم به صورت پخش مستقیم
2در آن کاندیدا ها به صورت مستقیم و بدون هیچ پرده ای به یکدیگر توهین میکنند
3من از ابتدا جهت گیری خاصی نسبت به آقای هاشمی و خانواده ی ایشان نداشته ام اما در جریان مناظرات بدون هیچ استنادی به این خانواده توهین میشود
4به شیوه ای کودتا گونه فضای سنگینی بر کشورمان سایه می افکند (سایت های اینترنتی یکی بعد از دیگری فیلتر میشوند روشهای ارتباطی از طریق موبایل یا قطع میشوند یا محدود میشوند و بزرگان نظام یکی پس از دیگری دستگیر میشوند و....)
5باز هم در دادگاه از سویی دیگر به خانواده ی هاشمی توهین میشود
6ماجرای اسفندیاررحیم مشایی پیش مبیاید
7یکی پس از دیگری رسانه های دولتی اصلاح طلبان را به غرب به ویژه انگلستان و آمریکا نسبت میدهند
8بعد طی سخنرانیی آقای خامنه ای این مسئله را منکر میشوند و میگوییند که هنوز این امر ثابت نشده است
9ماجرای حمله به کوی دانشگاه پیش مییاید که صدا و سیما و خامنه ای هم آن را تایید میکنند
10رفسنجانی در نماز جمعه ی تهران به شیوه ی غیر مستقیم به رهبری حمله میکند و احمدی نزاد هم کوچکترین تبریکی نمیگوید
11رفسنجانی و خاتمی و کروبی و ناطق هیچ کدام در مراسم تنفیذ شرکت نمیکنند
12در یک سخنرانی غیر منتظره در مجمع تشخیص هاشمی بر لزوم قانون گرایی و احترام به رهبری و ولایت مداری تاکید میکند
نمی خواهم زیاده نویسی کنم
13در پایان اعلام میشودکه نماز جمعه ی روز جهانی قدس که میتواند یک نماز جمعه ی پر التهاب باشد به امامت هاشمی برگذار میشود و همه ی اینها را در کنار تمام سخنرانی های تحریک کننده ی احمدی نژاد و خامنه ای بگذارید(مثل تبریک پیش از موئد یا سخن رانی معروف خس و خاشاک)
اگر یک بار دیگر نگاهی به این لیست خلاصه شده بیاندازیم میبینیم که حد اقل چند مورد از مهم ترین این موارد میتوانست به راحتی از سوی نظام انجام نشود
حال این سوال پیش میاید که آیا واقعا حکومت به دنبال تنش بیشتر در گیری و اعتراض بیشتر است
در صورتی که به نظر انها راحت تر میتوانندبدون این تنشها به حکومتشان ادامه بدهند
مثلا میتوانستندسخنرانی متشنج نکنند یا اینکه نماز جمعه ی روز قدس را به هاشمی نسپارند یا نگذارند ماجرای کوی یا ماجرای کهریزک پیش بیاید و بسیاری از این نوع موارد
نگاه من به من میگوید تمام این کارها که به ظاهر اگر انجام نمی شددولت راحت تر ادامه ی کار میدادبرای یک برنامه ی بلند مدت است وان از بین بردن روند اصلاح طلبی و شاید از بین بردن مهره ای چون هاشمی رفسنجانی باشد که مورد اول بسیار خطرناک تر است چه کسی (حتی رهبری) پیش از انتخابات جرات میکرد از انحلال احزاب بزرگ اصلاح طلب سخن به میان بیاورد شاید آینده ای چون آینده ی کره ی شمالی در انتظار ماست چه اینکه در چهارمین دادگاه به مسائلی اشاره میشود که در آن به بزگترین نظریه پردازان ایران نه تنها توهین میشود بلکه روند نظریه پردازی را چیزی دست نشانده ی غرب میخوانند( از انجا که من دادگاه ها را نظریات خامنه ای و دارودسته اشن میدانم ) یا آنکه به آقای حجاریان ایراد میگیرند که چرا با نظر بزرگترین نظریه پردازان جهان موافق است و اعتراف هایی از او میگیرند که حد اقل 10 سال نیاز به وقت است تا این چنین تغییری در دیدگاه های شخصی پدید بیاید
در هر صورت من فکر میکنم که دیکتاتوری در ایران دارد روند جدیدی را در پیش میگیرد و آن هم در یک کلمه قمی شدن علوم است یعنی چه ؟
یعنی اینکه شما دیگر نمی خواهد به اروپا یا امریکا بروی و با نظریه های جدید آشنا شوی و آنها را به نقد بنشانی شمابه قم میروی(یا آنکه همانطور که می بینیم قم به همه ی شهر ها میرود) و شما فقط با نظریه ی قمی ها آشنا میشوی. و چشم بسته کاری را میکنی که انها میخواهند جه A باشد چه B
و کلا همه چیز یکرنگ میشود آن هم رنگ ........

این فقط نگاه من بود داوری با شماست